VPN

Dwa różne zwierzęta pod jedną nazwą

Pierwszy VPN to ten firmowy: łączy komputer pracownika z siecią organizacji, żeby z domu czy z delegacji dało się korzystać z systemów, które celowo nie są wystawione do internetu. Drugi to VPN komercyjny, reklamowany w internecie jako narzędzie prywatności - kieruje ruch przez serwer dostawcy, ukrywa adres IP przed odwiedzanymi stronami i pozwala wyglądać na kogoś z innego kraju. Nazwa ta sama, cel zupełnie inny, dlatego warto zawsze doprecyzować, o którym rozmawiacie.

Kiedy firmie realnie się przydaje

• Macie system, który ma działać tylko wewnątrz organizacji: magazyn, ERP, dysk sieciowy, bazę klientów.
• Pracownicy albo współpracownicy sięgają po te zasoby spoza stałej lokalizacji.
• Dostęp do serwera lub panelu administracyjnego chcecie ograniczyć do kilku znanych adresów i wpuszczać tylko przez tunel.
• Zespół często pracuje z hoteli, dworców i kawiarni, czyli z sieci, nad którymi nikt u Was nie panuje.

Czego VPN nie robi

Nie robi z nikogo osoby anonimowej i nie chroni przed phishingiem - jeśli pracownik sam poda hasło na podstawionej stronie, tunel niczego nie zatrzyma. Nie zastępuje też drugiego składnika logowania, kopii zapasowych ani aktualizacji. I nie jest już niezbędny do bezpiecznego korzystania z publicznego wi-fi w takim stopniu jak kiedyś, bo połączenia ze stronami są dziś domyślnie szyfrowane przez HTTPS. VPN rozwiązuje jeden problem: dostęp do zasobów wewnętrznych z zewnątrz.

Na co zwrócić uwagę przy wdrożeniu

Konta powinny być imienne, nie jedno wspólne hasło dla całego zespołu - inaczej po odejściu pracownika trzeba zmieniać dostęp wszystkim. Do logowania warto dołożyć drugi składnik. Sam serwer VPN, jak każde urządzenie wystawione do internetu, wymaga regularnych aktualizacji, bo to popularny cel ataków. I najprostsza rzecz, o której najczęściej się zapomina: lista osób z dostępem powinna być przeglądana co jakiś czas, a odejście z firmy musi oznaczać odebranie dostępu tego samego dnia.